www.maagbandje.web-log.nl

Hoe werkt een maagbandje

Het woord lapband komt van 'lap' van laparoscopie of kijkoperatie en van 'band' van maagbandje. Bij een laparoscopie of kijkoperatie worden kleine sneetjes in de buik gemaakt, waardoor de chirurg instrumenten inbrengt om de operatie uit te voeren. Met behulp van een slang wordt er wat lucht in de buik geblazen, waardoor de buikwand iets los komt te liggen van de maag. Aan de punt van de slang zit een lampje en een cameraatje, zodat de chirurg op een beeldscherm goed kan zien wat hij doet.

Tijdens de kijkoperatie wordt om het bovenste gedeelte van de maag een bandje aangebracht. De maag wordt hierdoor in twee gedeelten gesplitst die door middel van een kleine opening met elkaar zijn verbonden. Het bovenste gedeelte van de maag is het kleinst en kan daardoor nog maar erg weinig voedsel (ongeveer 15 milliliter) bevatten. Door de kleine opening naar de rest van de maag zakt het voedsel heel langzaam naar beneden, waardoor er langer een gevoel van verzadiging blijft bestaan.
De opening van het maagbandje is verstelbaar omdat er aan de binnenkant van het bandje een 'ballonnetje' zit dat met vloeistof meer of minder opgepompt kan worden. Daarvoor zit er aan de maagband een slangetje dat verbonden is met een reservoir (port-à-cath). Dit reservoir wordt direct onder de huid in de rechter buikspier geplaatst.
De chirurg kan dit reservoir (tijdens een röntgenonderzoek) met een dunne naald aanprikken en vloeistof wegzuigen of aanvullen. Hierdoor is het mogelijk om ook enige tijd na de ingreep de opening van het maagbandje te wijzigen zonder dat er een nieuwe operatieve ingreep nodig is.

De voordelen van een maagbandje

Ten opzichte van de andere maagverkleiningsoperaties zijn er een aantal voordelen:
- Het is een veel minder ingrijpende operatie.
In vrijwel alle gevallen kan het maagbandje door middel van een 'kijkoperatie' worden aangelegd. De herstelperiode van een 'kijkoperatie' is veel korter en de patiënt heeft slechts een paar kleine sneetjes in de buik. De patiënt mag meestal na 3 tot 4 dagen weer naar huis.
- De grootte van het bovenste deel van de maag kan precies worden bepaald.
- De opening tussen beide maaggedeelten is makkelijk verstelbaar.
- De maag blijft intact, omdat er niet in de maag gesneden wordt.
In principe wordt het maagbandje voor altijd aangelegd en is het niet de bedoeling het te verwijderen. Als echter door onvoorziene oorzaken het bandje toch weggehaald moet worden, dan krijgt de maag weer zijn oorspronkelijke vorm terug.

Wie komt er in aanmerking?

Om voor een maagbandje in aanmerking te komen, zijn er een aantal voorwaarden waaraan u in elk geval moet voldoen:
- u bent tussen de 18 en 60 jaar.
Omdat er bij jonge mensen meestal nog geen of minder gezondheidsproblemen zijn, is het belangrijk dat de operatie op zo jong mogelijke leeftijd wordt uitgevoerd;
- er is sprake van een overgewicht van bijna het dubbele of meer ten opzichte van het ideale gewicht;
- het overgewicht bestaat minstens 5 jaar;
- andere serieuze pogingen om af te vallen hebben geen succes gehad;
- er zijn gezondheidsproblemen, zoals suikerziekte, hart- en gewrichtsklachten, die te maken hebben met het overgewicht;
- u hebt geen andere aandoening die de oorzaak kan zijn van het overgewicht;
- u moet gemotiveerd zijn om uw eet- en leefpatroon te veranderen.

Behalve bovengenoemde voorwaarden, heeft elk ziekenhuis zijn eigen criteria waaraan u moet voldoen om in aanmerking te komen voor de maagverkleining door middel van het lapbandje. Uw behandelend specialist en eventueel diëtist of psycholoog zal dat met u bespreken.

Dieetadviezen en leefregels na het plaatsen van het Lapbandje
Tijdens de herstelperiode na de operatie, maar ook nog geruime tijd daarna, wordt u zorgvuldig begeleidt door uw arts, diëtist en eventueel fysiotherapeut.

Om op een gezonde en verantwoorde manier gewicht te verliezen en daarna het gewichtsverlies te handhaven, is het belangrijk dat u gedurende de rest van uw leven de volgende dieet- en leefregels in acht neemt:
- Eet drie kleine maaltijden per dag.
De maag kan na de operatie nog maar hele kleine hoeveelheden eten verwerken. Als u teveel eet, krijgt u last van misselijkheid en braken. Als u regelmatig teveel eet, gaat de maag op den duur uitrekken, waardoor het effect van de operatie gedeeltelijk teniet gedaan wordt. Het risico op complicaties neemt dan bovendien toe.
- Eet langzaam en kauw goed.
Om de nauwe opening van de maag te passeren moet het eten goed fijngekauwd worden.
- Luister naar uw lichaam en stop direct met eten als u verzadigd bent.
- Neem pas 1 tot 2 uur na de maaltijd iets te drinken.
Door te drinken tijdens de maaltijd wordt het eten verdund, waardoor het verzadigde gevoel sneller verdwijnt.
- Neem geen tussendoortjes.
- Eet zo gezond mogelijk.
Juist omdat u slechts hele kleine hoeveelheden kunt eten, zijn vooral verse eiwit- en vitaminerijke producten, zoals groente, fruit, vlees en volkoren-ontbijtproducten belangrijk. Uw arts of diëtist zal u meestal ook nog een multivitaminepreparaat voorschrijven.
- Vermijd erg vezelige groenten en fruit, zoals bijvoorbeeld asperges, rabarber, bleekselderij, perzik en mango, in verband met het risico dat de zeer kleine maaguitgang verstopt raakt door een vezelprop.
- Drink voldoende.
Om alle afbraakproducten goed af te kunnen voeren met de urine is het belangrijk om veel te drinken.
- Gebruik alleen caloriearme dranken, zoals koffie en thee zonder suiker en melk, mineraalwater of speciale light-frisdranken.
- Zorg voor voldoende lichaamsbeweging.
Ga tenminste een half uur per dag wandelen, fietsen of zwemmen. Begin voorzichtig en voer het trainingsschema geleidelijk op.

Na verloop van tijd is soms plastische chirurgie noodzakelijk want, door het grote gewichtsverlies in combinatie met verslapt spierweefsel, komt u 'te ruim in uw vel' te zitten.

Als u op deze manier zelf actief meewerkt aan het gewichtsverlies is het meestal mogelijk om in ongeveer 1½ jaar 2/3 deel van uw overgewicht kwijt te raken. Bent u op uw streefgewicht dan moet het dieet weer aangepast worden om dit gewicht te handhaven en verder gewichtsverlies te voorkomen.

Mogelijke complicaties

Net als bij elke operatie, maar ook door de gezondheidsproblemen waarmee obesitas-patiënten vaak al voor de operatie te kampen hebben, zijn complicaties tijdens en na de operatie niet helemaal uit te sluiten. Complicaties die bij deze patiënten kunnen voorkomen zijn: longproblemen, leverbeschadiging, trombosebenen, verstopping, uitdroging, maagslijmvliesontsteking, omhoogkomen van maagzuur en maaginhoud in de slokdarm (reflux), ontstekingen, maagperforatie, belemmering van de voedseldoorgang door vochtophoping rond het bandje en verschuiven van het maagbandje.
In verband met dit verhoogde risico op complicaties gaat de patiënt direct na de operatie, meestal gedurende één dag, naar de intensive-care afdeling.

Veschillende methoden

Het maagbandje of Lapband
Bij deze methode wordt de maag kunstmatig kleiner gemaakt, maar blijft wel intact. Deze ingreep kent veel minder nadelige gevolgen dan de andere maagverkleiningsoperaties en wordt op dit moment steeds vaker toegepast. Alleen deze methode zal daarom in deze "Paper" nader worden besproken.
- De maagballon
Door het tijdelijk inbrengen van een ballon in de maag wordt de maaginhoud kleiner.
Deze methode wordt, in verband met mogelijke complicaties, alleen nog volgens zeer strenge regels toegepast.
- De gastroplastiek
Hierbij wordt een gedeelte van de maag operatief verwijderd en de maaguitgang kleiner gemaakt, waardoor de maag veel minder voedsel kan bevatten. Ook deze methode wordt, in verband met latere complicaties zoals naadlekkage omdat er toch teveel gegeten wordt, nog maar weinig toegepast.
- De jejuno-ileale bypass
Bij deze methode wordt een gedeelte van de maag en de dunne darm uitgeschakeld, omdat er een omleiding wordt aangelegd. Het voedsel gaat versneld door de dunne darm

waardoor er minder voedingsstoffen kunnen worden opgenomen. Ook deze methode heeft een aantal nadelige gevolgen, waardoor deze nauwelijks nog wordt uitgevoerd.

Waarom een maagverkleining?

Steeds meer mensen hebben last van extreem overgewicht. Wanneer dit overgewicht meer dan 100% bedraagt van het ideale gewicht, dus het dubbele van 'normaal', dan spreken we van "ziekelijke vetzucht" (morbide obesitas).

Mensen met een extreem overgewicht hebben niet alleen vaak te maken met psychosociale problemen maar ook met allerlei lichamelijke complicaties. Zij lopen meer risico op het ontstaan van hart- en vaatziekten, suikerziekte, galstenen, gewrichtsklachten, herseninfarcten, longproblemen en sommige vormen van kanker. Door deze complicaties is de levensverwachting aanzienlijk korter dan van mensen met een 'normaal' gewicht. Om de kans op het ontstaan van deze ziekten te verkleinen is het dus erg belangrijk om af te vallen.

Veel dikke mensen hebben vaak al jarenlang geprobeerd om met behulp van allerlei diëten, vermageringskuren, medicijnen en gedragstherapie overgewicht kwijt te raken. Bekend is dat een aantal factoren zoals: eetgewoonten, omgevings-, psychische-, erfelijke- en stofwisselingsfactoren, een rol spelen bij het ontstaan van het extreme overgewicht. Daarom is het voor veel mensen heel erg moeilijk om af te vallen.
Wanneer al deze 'lijnpogingen' niet het gewenste effect hebben is een maagverkleining soms een mogelijkheid.